Voorstellingen

Zaterdag 12 december: Aubrey Snell – Try out Oudejaarschantant

Aubrey Snell-Plantsoentheater

Ze doet dit met liedjes die de hoogte- en dieptepunten laten zien van 2015.
Van Charlie Hebdo, de wolf, Groningen en wat er nog meer aankomt.
Intiem, soms stevig, maar altijd met humor. Geen conference, maar een aubade aan het oude jaar met een luchtige inleiding. Zeg maar een Oudejaarschantant waarin ze zingt en saxofoon speelt samen met pianist en componist Paul Prenen.

Donderdag 12 november: Guido en Alexandra – Chansons

Hij komt uit Nederland, zij uit Roemenië. Het is het Franse chanson waarin ze elkaar ontmoeten. Sinds twee jaar schrijven ze samen hun chansons met ‘sous la plume’, het simpele woord om naar het grotere te reiken. De tederheid van de tekst, vaak vergeleken met die van Georges Moustaki en een artistieke présence waarin een echo van Barbara weerklinkt.
Hun Tours de Chant zijn gepassioneerd of onschuldig, krachtig en breekbaar. Spelend met een groot palet aan contrast. In perfecte symbiose mengen ze hun verschillende invloeden om een geheel eigen wereld te scheppen.
In oktober 2013 verscheen hun eerste duo-album ‘Le passage secret’. Zij hebben o.a. opgetreden in Carnegie Hall New York.

In hun programma ‘Le secret passage’ vertolken zij naast hun eigen werk ook een selectie van bekende chansons van o.a. Barbara, Juliette Gréco en Léo Ferré.

Zondag 8 november: Pili, singer- songwriter

Pauline Hamel-Plantsoentheater

Geinspireerd door de muziek van Erik Satie, Yann Tiersen, Tori Amos of William Sheller, schrijft Pili in het Engels en Frans.
Ze onthult haar wereld in melodieën en gevoelige teksten, in een sfeer van intimiteit.

Zaterdag 7 november: Meike Veenhoven, singer- songwriter

Meike Veenhoven-Plantsoentheater

Meike leeft in constante verbazing over de dingen die voorbijgaan, dingen die hadden kunnen zijn, over de breekbaarheid van geluk. Maar ook dingen die grappig zijn en tegelijkertijd een beetje pijn doen.
Van achter de piano bezingt Meike dit alles met een lichtvoetige melancholie.

Uit de pers:
“Meike Veenhoven laat haar publiek op meeslepende wijze toetreden tot haar belevingswereld. De door haarzelf gecomponeerde muziek is betoverend. Dit is een pure kunstvorm, hetgeen kleinkunst ook behoort te zijn.”
– Juryrapport Utrechts Kleinkunstfestival 2010

“Net als je even flink hebt moeten slikken om een traan tegen te houden, tovert ze weer een glimlach op je gezicht. Ze laat je de schoonheid én de breekbaarheid van geluk voelen. Geluk en verlies staan in de belevingswereld van Veenhoven dicht bij elkaar en beide horen nu eenmaal bij het leven.”
– Het Parool

“Zuiver, dat is het werk van Meike Veenhoven. Haar teksten, haar zang én haar performance zijn helder, integer en loepzuiver. Zonder hijgerig hedendaags te willen zijn maakt ze tijdloze liedjes.”
– Claudia de Breij, Cabaretiere en Radio DJ

Zaterdag 10 oktober: Kiki Schippers – Wie Kijkt

Plantsoentheater-Wie kijkt

Kiki ziet u graag. Gewapend met sterke liedjes over liefde, dorst en dood gaat ze op zoek naar blinde vlekken en ongeziene gasten. Hartstochtelijk en kwetsbaar vertelt ze over camera’s bij de grens en het betrappen van een geliefde om uit te komen bij de grenzen van de vrijheid.

Kiki Schippers won eind 2014 de Publieksprijs én de Persoonlijkheidsprijs bij Cabaretfestival Cameretten. Eerder dat jaar werd ze tweede tijdens de Vlaamse Nekka-wedstrijd en in 2013 stond ze met haar muzikanten in de finale van het Leids Cabaret Festival.

Jury Leids Cabaret Festival:
‘Kiki Schippers heeft alles wat je als cabaretiere zou willen hebben. Een theatraal lijf, een prachtige stem, een geweldige timing en het vermogen de ziel te kunnen raken.’

Zondag 20 september: Charo Duran – Como un Río – Als een rivier

Charo Duran Hongerige Wolf-Plantsoentheater

Charo brengt een persoonlijk liedjesprogramma over een kind zijn van een Boliviaanse vader. Een vader die op zoek ging naar een beter leven en uiteindelijk belandde in Nederland. Door middel van Zuid- Amerikaanse liedjes, gezongen in het Spaans, Nederlands én Quechua neemt Charo Duran het publiek mee op reis van Bolivia naar Nederland.

“Ik ben als een rivier. Een rivier die stroomt en stroomt en niet te stoppen is in haar weg naar de zee. Ik ben niet bang dat ik niet vind wat ik zoek, zoals mijn vader. Ik ben waar ik moet zijn. “Hier”

Uit de pers:
“Toeschouwers worden geraakt door Charo’s verhaal en haar prachtige stem. Het is veel meer dan muziek. Het is emotie, verhaal, muziek. Ze maakt zo mooi duidelijk hoe sterk de kracht is van je roots”
– De Haarlemmer.